hersenvakantie

hersenvakantie

In een intrigerende dansbeleving wil Vloeistof de toeschouwer aanwakkeren tot reflectie over zijn relatie met de grond die we in ons alledaagse leven pertinent negeren. 

 

Twee dansers bewegen synchroon laag over de grond. Soms focus je op hoe ze het doen, soms begin je alle details van de grond te zien: grassprietjes, een glasscherf, de wormpoepjes, het stevige straatsteenpatroon. Je raakt meer en meer gebiologeerd door het oppervlak dat de twee synchrone dansers beroeren. Waar ze ook gaan je volgt hun en je blik wordt telkens op andere fysieke elementen gericht. Tegelijk hoor je op je koptelefoon fragmenten van pod-cast, Ted-talks, muziek en uitleg-filmpjes. Dans, ruimte en tekst gaan een spel met elkaar aan. Een interview over daklozen maakt dat de twee zelf daklozen worden, een uitleg van een boer die zijn grond gezond wil, verlegt onze aandacht naar de soort beweging in verhouding met de kwaliteit van de bodem...