We wachten op de grens

We wachten op de grens


het begin van de voorstelling: je ziet twee mensen gebukt lopen onder het gewicht van een enorme glazen plaat. ze verplaatsen door de drukke straat. zetten de plaat neer, laten hem schuin tegen de platgedrukte lichamen leunen, raken in bizarre situaties, waarin vlakken en gewicht het visuele beeld bepalen. de urbane interventie neemt ons mee in verschillende percepties van de ruimte.

In deze ‘trip’ neemt Vloeistof het thema ‘grenzen’ onder de loep. We nemen je meteen mee naar buiten, naar een onverwacht plekje in de binnenstad. Vier dansers, drie spiegels en een enorme glazen plaat geven je een indringende kijkervaring. Hoe fictief is een grens eigenlijk? De hoedanigheid van grenzen in deze steeds veranderende wereld verandert constant. Grenzen worden opgeworpen en soms juist afgebroken. Voor de een een bron van vrijheid, voor de ander een beperking. Wat doet de vaak gehoorde wens om grenzen opnieuw op te willen trekken? En wat gebeurt er aan de andere kant? Met minimale middelen onderzoekt deze voorstelling hoe dans, afbakening en afstand ons beweegt.

financier
tilburg
dank

martina gunkel, eline van ark, andre badjebeir, lois de jong.

De voorstelling speelde in Tilburg (nwe vorst) en Marseille (Friche la Belle de Mai,Vieux-Port & Mucem) en 10x op festival Oerol (terschelling)